ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Σ. ΛΕΒΕΝΤΗΣ

Γεννήθηκε στον Άγιο Δημήτριο Πηλίου το 1948. Τις πρώτες γραμματικές του γνώσεις πήρε στο Δημοτικό σχολείο Αη-Γιάννη, στη συνέχεια στο Αχιλλοπούλειο Οικονομικό Γυμνάσιο Τσαγκαράδας και αποφοίτησε στο Βόλο το 1967. Στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Τουριστικών Επαγγελμάτων και αργότερα πήρε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών στη Γερμανία.

Από το 1975 μέχρι σήμερα δραστηριοποιείται με τον τουρισμό διευθύνοντας το ξενοδοχείο «Γαλήνη» στον Άγιο Ιωάννη.
Το 1978 ίδρυσε την «Τεχνική Πηλίου», μέσα από την οποία, παράλληλα με τον Τουρισμό, δραστηριοποιήθηκε στον τομέα των αναπαλαιώσεων παραδοσιακών κτιρίων και εξοχικών κατοικιών στο Πήλιο. Με αυτό τον τομέα εξακολουθεί να ασχολείται μέχρι και σήμερα.
Το 1986 εκλέγεται για πρώτη φορά Πρόεδρος της Κοινότητας Αγίου Δημητρίου με ανεξάρτητο συνδυασμό, λαμβάνοντας ποσοστό 59%.
Το 1990 επανεκλέγεται Πρόεδρος χωρίς αντίπαλο συνδυασμό.
Το 1994 μέχρι το 1998, οπότε καταργήθηκε η κοινότητα Αγίου Δημητρίου βάσει του σχεδίου «Καποδίστριας». επανεκλέγεται Πρόεδρος για τρίτη τετραετία με ποσοστό 67%.
Το 1998 κατήλθε στις εκλογές ως υποψήφιος δήμαρχος του Δήμου Μουρεσίου, με ανεξάρτητο ψηφοδέλτιο και έλαβε ποσοστό 47% στην αναμέτρηση της πρώτης Κυριακής. Έχοντας ως πολιτικούς αντιπάλους τους υποψηφίους του ΠΑ.ΣΟ.Κ - Ν.Δ., την δεύτερη Κυριακή, εκλέγεται επικεφαλής της μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Μουρεσίου γι αυτή την τετραετία 1998-2002. Καθ' όλη τη διάρκεια αυτής της περιόδου συμμετείχε ανελλιπώς σε όλες τις συνεδριάσεις του Δημοτικού Συμβουλίου, κατέθεσε εποικοδομητικές προτάσεις για θέματα ανάπτυξης, χρηματοδότησης έργων και κοινωνικών παρεμβάσεων, χωρίς όμως αυτές να γίνουν δεκτές από το Δημοτικό Συμβούλιο.

Από το 2003 έως και σήμερα είναι Δήμαρχος Μουρεσίου με μεγάλη δράση.

Παράλληλα με την αυτοδιοικητική του πορεία στον Ά βαθμό της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, εκλέγεται το 1991 Γενικός Γραμματέας της Τοπικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΤΕΔΚ) Νομού Μαγνησίας. Την ίδια χρονιά εκλέγεται μέλος στην Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Ελλάδας (ΚΕΔΚΕ) για μια τετραετία. Από αυτή τη θέση αγωνίστηκε για τα μεγάλα προβλήματα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και συμμετείχε σε Διαρκείς Επιτροπές όπως:
Επεξεργασία Νόμου για τα οικονομικά της Τ.Α. μετά την ψήφιση του οποίου οι μικροί Δήμοι και οι κοινότητες διπλασίασαν τα έσοδά τους με επιπλέον χρηματοδοτήσεις για ειδικές υπηρεσίες που παρείχαν στους δημότες.
Συμμετείχε στην επιτροπή σύνταξης του Ν.2218 για τη σύσταση της αιρετής Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης.
Ήταν Πρόεδρος της Επιτροπής Επιμόρφωσης αιρετών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και κατόρθωσε να επιτύχει τη χρηματοδότηση για την κατασκευή του μοναδικού για την Ελλάδα κέντρου επιμόρφωσης αιρετών Τ.Α. στον Άγιο Δημήτριο Πηλίου, έργο το οποίο αναιτιολόγητα δεν έχει ακόμη υλοποιηθεί.

Διετέλεσε Αντιπρόεδρος της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικής Πολιτικής της ΚΕΔΚΕ και ήταν πρωταγωνιστής στη συγκέντρωση και φιλοξενία στην Ελλάδα παιδιών της Γιουγκοσλαβίας κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Από το 1992 μέχρι το 1994 συμμετείχε στο συμβούλιο περιφερειών της Ευρώπης και ήταν μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων εκπροσωπώντας την Ελλάδα σε όλα τα ευρωπαϊκά συνέδρια.
Σε όλα τα συνέδρια της ΚΕΔΚΕ από το 1991 έως το 1994 ήταν κύριος εισηγητής για τα οικονομικά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για την ανακυττάρωσή της και για την περιφερειακή ανάπτυξη.

Το 1997 ομόφωνα εκλέγεται Πρόεδρος του συμβουλίου περιοχής ανατολικού Πηλίου θέση από την οποία οραματίστηκε και πέτυχε τη χρηματοδότηση του προγράμματος διαχείρισης απορριμμάτων του Πηλίου συνολικής δαπάνης 800 εκ. δρχ., πρόγραμμα το οποίο δυστυχώς από το 1999 μέχρι σήμερα έχει τελματώσει και δεν έχει ολοκληρωθεί.

Ήταν ιδρυτικό μέλος και αμέσως μετά διευθύνων σύμβουλος της Εταιρείας Ανάπτυξης Πηλίου, η οποία διαχειρίστηκε με επιτυχία διάφορα προγράμματα όπως: LEADER II, TERRA κλπ. Εξακολουθεί να συμμετέχει στο Δ.Σ. της ΤΕΔΚ Μαγνησίας, στην Επιτροπή Οικονομικών της ΚΕΔΚΕ, στο Δ.Σ. της Εταιρίας Ανάπτυξης Πηλίου, στο Δ.Σ. Εκμετάλλευσης του Χιονοδρομικού Κέντρου Πηλίου. Είναι επικεφαλής του Δικτύου Αδελφοποιημένων Πόλεων των Δήμων Μουρεσίου, Αραδίππου (Κύπρου), Ferazzano (Ιταλίας), Juigne sur Sarthe (Γαλλίας), Kelme (Λιθουανίας) και το Δήμο Mollai (Αλβανίας).

Είναι παντρεμένος με την Φιλίτσα Γεωργίου και έχει δύο παιδιά, τη Μαρία και τον Σωκράτη.

‹ Δημοτικοί σύμβουλοι